ՅՈՒՐԱՔԱՆՉՅՈՒՐԻ ՊԱՏԱՍԽԱՆԱՏՎՈՒԹՅՈՒՆԸ ԵՎ ԳՈՐԾՈՒՆ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆԸ ԻՐ ՏԱՐԱԾՔԻ ՊԱՇՏՊԱՆՈՒԹՅԱՆԸ

Երկրներին, նրանց առանձին մարզերին և տարածքներին ներգործող շատ բնական և այլ աղետներից հնարավոր կլիներ խուսափել, եթե դրանց տարածքները կանոնավոր կերպով պահպանվեին (նվազեցվեին հաճախ կրկնվող հավանական աղետների ռիսկերը)` եթե տարածքները և սելավատարերի հուները մաքրվեին Ճյուղերից և կուտակներից, եթե նորոգվեր կոյուղու, ջրագծերի և ջրանցքների ոչ հերմետիկ համակարգը, եթե վերականգնվեին փլված կամ ճեղքված հենապատերը, եթե ժամանակին կանխարգելվեին սողանքային երևույթները, եթե չոր, դյուրավառ անտառաթփուտները կանոնավորապես հատվեին, եթե հեռացվեն պարբերաբար երթևեկության համար օգտագործվող երթուղիների երկարությամբ ձգվող ժայռոտ լեռնաշղթաների կախված, անկայուն քարերը:

Այդ տարածքներում ապրող շատ մարդիկ տեղյակ էին այն ռիսկերի մասին, որոնց իրենք ենթարկվում էին, քանի որ այդ ռիսկերը ակնհայտ էին և շատ հաճախ կրկնվող: